Santiago Ramón y Cajal
Z Wikipedii
Santiago Ramón y Cajal (ur. 1 maja 1852 w Petilla de Aragón, Nawarra, zm. 17/18 października 1934 w Madrycie) – słynny hiszpański histolog, prekursor neurobiologii (ang. neuroscience). Otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny (razem z Camillo Golgi) za badania nad strukturą systemu nerwowego.
[edytuj] Odkrycie
Do czasu odkrycia Ramón y Cajala uważano że mózg jest jednolitą masą, ponieważ metodami jakimi dysponowano i stosowano, nie potrafiono uzyskać obrazu komórek nerwowych. Histolog Ramón y Cajal do barwienia zastosował azotan srebra redukowany formaliną - powierzchnia komórek pokrywała się srebrem. Na preparacie komórki nerwowe wybarwiały się na czarno a ich otoczenie na kolor brązowy. Można było prowadzić obserwację kształtu komórek i ich połączeń (synapsy). Odkrycie to bardzo pomogło zrozumieć strukturę i zasadę działania układu nerwowego.
[edytuj] Dzieła wybrane
- Rules and advices on scientific investigation
- Histology
- Degeneration and regeneration of the nervous system
- Manual of normal histology and micrographic technique
- Elements of histology, etc.
- Manual of general pathological anatomy
- New ideas on the fine anatomy of the nerve centres
- Textbook on the nervous system of man and the vertebrates
- The retina of vertebrates